In mijn jeugd kwam ik al op jonge leeftijd, Toen ik een jaar of 10 was, kwam ik in aanraking met modelbouw. Oude buren, waar we nog altijd contact mee hadden, waren aan de slag gegaan met het bouwen van de Smit Rotterdam. Dat leek mij ook wel wat en op een vakantie mocht ik een klein bootje hebben als bouwpakket. Dit was de Carina van Graupner. Samen met mijn vader ben ik deze boot toen aan het bouwen geweest.

Dat was het begin. Nadat de Carina af was, en ik hiermee in de gracht bij ons op de hoek voer, heb ik nog veel meer boten gebouwd. Boten vanuit een bouwpakket en boten vanaf een tekening. Als bouwpakket, maar ook van een tekening af. Het laatste schip dat ik heb gebouwd was de Cullamix. Een sleepboot die op de Thames heeft gevaren. Het model had een lengte van circa 1 meter en was loodzwaar. Hieronder foto's van deze sleepboot zoals ik dit op internet heb gevonden (bron: https://twitter.com/liquid_highway1/status/1120023468987301888/photo/4)

Image

Daarnaast werd ik ook actief in het bouwen van stoommachines. Zowel in de boeken die ik van de bibliotheek leende als bij de bezoeken aan Nienoord kwam ik in aanraking met stoommachines. Al die bewegende mechanieken en de geur van stoom met steenkool vond ik fantastisch. Ik wou ook een stoommachine maken. Hiervoor kocht ik, toen ik een jaar of 16 was, mijn eerste draaibank(je). Van mijn met kranten rondbrengen en helpen in de ijzerwinkel verdiende geld kocht ik het draaibankje. Het was de Unimat 3. Langzamerhand kocht ik er ook de losse onderdelen bij het draaibankje waaronder de freeskolom. Met dit draaibankje heb ik veel gedaan, maar een echte stoommachine zat er toen niet in. Dit met name omdat ik het lastig vond om aan materialen te komen. Uiteindelijk heb ik een kleine oscilerende stoommachine gebouwd die alleen op lucht heeft gelopen.

Tegenwoordig, 2020, heb ik de beschikking over een grotere werkplaats met grotere machines. Je kunt hier meer informatie over vinden op deze zite bij werkplaats.. Hier heb ik het bouwen van stoommachines weer opgepakt. Ik heb me aangesloten bij drie veschillende modelbouwclubs. Bij deze verenigingen laat ik mijn bouwwerken zien en kan ik vragen stellen als ik het niet (zeker) weet of als ik materiaal nodig heb. Mijn werkstukken kun je vinden op deze site bij stoom.

In 2009 zei ik tegen een collega dat ik het jaar er op mee zou gaan naar de Weissensee. Deze uitspraak heeft grote gevolgen gehad.

Als het een mooie winter was in Nederland wou ik nog wel eens mijn schaatsen uit het vet halen. Grote tochten was echter niet aan bij besteed, omdat al snel mijn voeten zeer begonnen te doen. Wel vond ik het mooi om over het ijs te glijden met mooie grote slagen.

In september 2009 begon ik me een beetje te knijpen. Ik had tot dan toe niks aan de elfstedentocht aspiratie gedaan. De eneige sport die ik deed was op de stadsfiets naar de kroeg fietsen en zo nu en dan zeilen. Ik heb toen mijn oude mountainbike voorzien van een paar straatbanden en ben er stukjes mee gaan fietsen. In oktober ben ik begonnen met schaatsles op de altijd gezellige Jaap Eden baan om de techniek toch maar een flinke boost te geven.

Ik had het druk gehad op het werk met een project en had veel vrije dagen over. Ik heb de vrije dagen besteed aan veel sporten. In het begin kon ik het al geen rondje volhouden op de ijsbaan, maar dat ging snel beter.

Ik ging ook op zoek naar een paar goede schaatsen. Omdat ik nogal brede voeten heb, waren standaard schaatsen niet een echte optie. Daarom ben ik bij Schrijvers ortopedie in Utrecht terecht gekomen die voor mij een paar mooie schaatsschoenen hebbben gemaakt met een paar Raps klapijzers. Net voor Sinterklaas waren deze klaar, en kon mijn schaatscarriere hierop voortzetten. Hier moest het op gaan lukken.

Ik had de mazzel dat het een goede winter was dat jaar waardoor ik ook nog veel heb kunnen schaatsen op natuurijs voordat we naar de Weissensee vertrokken. Helaas voor mijn schaatsmaat leidde dit toch een ernstige valpartij waardoor hij uitendelijk niet mee ging naar de Weissensee. Daarom ging ik met mn vriendin naar de Weissensee. Vol met energiedranken en helemaal klaar.

De eerste 120km ging het zeer voorspoedig. Daarna werd het moeilijker. Kramp, pijn in de voeten, (tegen)wind en het werd minder druk op de Weissensee. Menigmaal heb ik willen stoppen, maar die dag stond stoppen niet in mijn woordenboek. Na uiteindelijk 10:50 uur kwam ik over de finish. 's Avonds  was mijn uitspraak: dit nooit weer. De volgende dag in de auto naar huis werden de plannen gemaakt voor het volgende jaar. Achteraf was dit misschien wel het mooiste jaar.

Tot nu toe heb ik de weissensee 4 maal geschaatst. Mijn snelste tijd voor de 200km is nu 9:30 uur.

Tegenwoordig schaats ik bij de SVU bij de trimmers. Hier zit ik mijn techniek te verbeteren en meer snelheid er in te krijgen. Om nog eens een betere tijd neer te zetten denk ik er aan om weer eens wat intensiever te trainen. Nu heb ik op mijn schoenen uit 2009 nieuwe ijzers laten zetten. Ik ben ook een extra uur gaan trainen op de Vechtse banen om misschien ook een marathon te gaan schaatsen.

Nadat ik in 2010 de alternatieve elfstedentocht had gereden, had ik voor mijzelf besloten om mijn conditie te verbeteren en op peil te houden. Ik had toch tegen mezelf gezegd dat ik vaker de alterantieve zou willen gaan schaatsen met als doel om een betere tijd neer te zetten. In 2010 ben ik daarom serieuzer met fietsen verder gegaan.

Ik kocht mezelf een mooie oranje MEES Iris02 recefiets van de firma Fietsplezier in Amsterdam.

In 2013 heb ik daarnaast een mountainbike gekocht om ook in de winters wat te kunnen fietsen en om meer de bossen bij ons in de buurt in te kunnen trekken. In de buurt, Utrechtse Heuvelrug, hebben we een aantal toptracks van Nederland liggen waar je echt fantatastisch kunt fietsen.

Nu ben ik afwisselend te vinden op de racefiets of moutainbike om mijn hoofd lekker leeg te krijgen en om mijn conditie op pijl te houden. In de zomer neem ik zo nu en dan de racefiets om naar mijn werk te gaan. Eigenlijk net iets te kort, maar een fantastische combinatie van woon-werkverkeer en in beweging blijven.

In mijn marine tijd ben ik begonnen met zeilen. Door het halen van mijn Kielboot diploma liet ik zien enigszins te kunnen zeilen. De weekenden van Sailing experience die werden georganiseerd vanuit de Konklijke Marine Jacht Club (KMJC) deed ik ervaring op op een groter zeilschip op het Wad.

Regelmatig was ik aan het zeilen. Maar toen ik met een collega, tegenwoordiog een van mijn beste vrienden, de zeilregatta van Railsport ging meedoen, begon ik het zeilen echt te leren en het werd alsmaar leuker.

Intussen heb ik heel wat zeiltrips er op zitten op het Wad. In de boten van de KMJC, maar ook op platbodems. Ook ben ik met regelmaat te vinden op de Hollandia.

Ik heb meegedaan aan de 24 uur van Medemblik, de Zeilregatta van Railsport, de BrioRace.

Verder de tocht naat Lowestoft, vanuit Den Helder georganiseerd door de KMJC, en de oversteek van Nieuwpoort naar Londen waar we voor de tower bridge hebben aangelegd.